SCROL

Sunday, September 25, 2016

தெளிவான பார்வை தேவை!

தெளிவான பார்வை தேவை!

கோவை, திருப்பூர், ஈரோடு மற்றும் நீலகிரி மாவட்டங்களின் வாழ்வாதாரமாக விளங்கும் சிறுவாணி ஆற்றின் குறுக்கே புதிய அணை கட்டுவதற்கு மத்திய அரசின் நதிநீர் பள்ளத்தாக்கு மற்றும் நீர் மின் உற்பதி திட்டத்திற்கான மதிப்பீட்டு நிபுணர் குழு, தொழில்நுட்ப இசைவு அளித்துள்ளது.அங்கு அணை கட்டும் பணிகளையும் கேரள அரசு துவக்கிவிட்டது. சிறுவாணி ஆற்றின் குறுக்கே அணை கட்டுவது குறித்து, கேரள மாநில அரசின் நீர்வளத் துறை, தமிழக அரசுக்கு மே 4-ஆம் தேதி கடிதம் எழுதியதாகவும், தமிழக அரசின் பதில் கிடைக்காததால் ஆகஸ்ட் 11 மற்றும் 12 தேதிகளில் நடந்த நதிநீர் பள்ளத்தாக்கு மற்றும் நீர்மின் உற்பத்தி திட்ட மதிப்பீட்டு நிபுணர் குழு கூட்டத்தில் இத்திட்டத்தைத் செயலாக்க ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.கேரள அரசின் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டு மத்திய சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வனத்துறை அமைச்சகமும் கட்டுமானத்திற்கு அனுமதி அளித்தது.கேரள அரசு கடிதம் எழுதியும் தமிழக அரசு கண்டுகொள்ளாததால்தான், மத்திய அரசு சிறுவாணியின் குறுக்கே அணைகட்ட ஒப்புதல் வழங்கப்பட்டதாக மத்திய அரசின் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.2002-ஆம் ஆண்டு பவானி ஆற்றின் குறுக்கே முக்காலி எனுமிடத்தில் அணை கட்டக் கேரளம் முயற்சித்தபோது, தமிழகம் கடும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்ததால் அத்திட்டம் நிறுத்தப்பட்டது.காவிரி நடுவர் மன்றம் அளித்த இறுதித் தீர்ப்பில் பவானி படுகையில் கேரள அரசுக்கு ஒதுக்கீடு செய்துள்ள 6 டி.எம்.சி. நீரில் இத்திட்டத்தை எடுத்துக்கொள்ள அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது என்று கேரள மாநிலம் கூறுகிறது. எனினும் கேரள அரசு உத்தேசித்திருந்த இத்திட்டத்தின் மொத்த நீர் உபயோகம் 4.5 டி.எம்.சி. என்பதற்குப் பதிலாக 2.87 டி.எம்.சி. எனக் குறைத்து காவிரி நடுவர் மன்றம் இத்திட்டத்திற்கு நீர் ஒதுக்கீடு செய்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.இந்நிலையில், அட்டப்பாடி பள்ளத்தாக்கு நீர்ப்பாசனத் திட்டம் என்று கேரள அரசு - பாலக்காடு மாவட்டம், மன்னார்காடு வட்டம் அகழி சித்தூர் எனும் இடத்தில் சிறுவாணியின் குறுக்கே 450 மீட்டர் நீளம், 5.5 மீட்டர் உயரம் கொண்ட அணையைக் கட்டத் திட்டமிட்டது.இதனால், 2.29 டி.எம்.சி. நீரை 4,900 ஹெக்டேர் பாசனத்திற்கும் 3 மெகாவாட் நீர்மின் உற்பத்தித் திட்டத்தைச் செயல்படுத்தவும் கேரள அரசு முயற்சி மேற்கொண்டுள்ளது.கேரளம், தனக்கு 2.87 டி.எம்.சி. தண்ணீர் எடுக்க உரிமை இருப்பதாகவும், இதனால் 12,000 ஏக்கர் பகுதி பாசன வசதி பெறும் என்றும் தெரிவித்துள்ளது. இதே சித்தூரில் 1970, 2012-லும் அணையை கட்ட கேரள அரசு முயற்சிகள் மேற்கொண்டது. சிறுவாணி சித்தூரில் அணை கட்டப்பட்டால் அங்கிருந்து சிறுவாணி சென்று பவானியில் கலக்கும் கூட்டப்பட்டி வரை 28 கிலோ மீட்டர் தொலைவுக்கு சம்பார்கோடு, அகழி, பூதிவழி, வண்ணார்துறை, கல்லுமுக்கியூர், காரையூர், கோட்டத்துறை, மக்காடு, வத்தலக்கி, தாசனூர் என 30-க்கும் மேற்பட்ட கிராமங்கள் பாதிக்கப்படும். இந்த அணை கட்டப்பட்டு 6 டி.எம்.சி. நீரை கேரளம் எடுத்துக்கொண்டால் விவசாயம், குடிநீர், மின் உற்பத்தி என்ற பல பாதிப்புகள் தமிழகத்திற்கு ஏற்படும்.அட்டப்பாடியில் கேரள அரசு கட்ட இருக்கும் அணை 1976-இல் திட்டமிடப்பட்டு 1982}இல் மத்திய அரசும் இதற்கு அனுமதி மறுத்தது. அதன்பின் முக்காலியில் 2002-இல் கட்ட திட்டமிட்டபோதும் மத்திய அரசு அனுமதி தரவில்லை.இந்த திட்டமே 60 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தமிழகத்தின் எல்லைகளை வரையறுத்து மாநிலங்கள் மறுசீரமைப்பில் அன்றைய சென்னை மாகாணத்தின் பாலக்காடுப் பகுதியில் தமிழ்பேசும் மக்களின் சில பகுதிகள் கேரளத்தோடு இணைந்ததால்தான் இந்த சிக்கல் ஏற்பட்டுள்ளது.சென்னை மாகாணத்திற்கும் மைசூர் சமஸ்தானத்திற்கும் 1924-இல் ஏற்பட்ட ஒப்பந்தத்தில் கேரளம் சம்பந்தப்படவே இல்லை. காவிரி பிரச்னையில் கூட நாம் பாலக்காடு பகுதிகளை இழந்ததால்தான் கேரளம் உரிமை கொண்டாடுகின்றது.பவானிப் படுகையில் 2.5 டி.எம்.சி. தண்ணீரை கேரளம் எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று ஒப்பந்தத்தில் உள்ளது. 10.5.1969 அன்று திருவனந்தபுரத்தில் தமிழக-கேரள அரசுகளின் பேச்சுவார்த்தைக்குப் பின் சிறுவாணி திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது.1969 கேரளம் தமிழ்நாடு ஒப்பந்தப்படி பரம்பிக்குளம்-ஆழியாறு திட்டத்தில் கேரள அரசு இடைமலை ஆற்றில் அணை கட்டிய பின்பு தமிழகம் ஆணைமலையாற்றில் அணை கட்டி 2.5 டி.எம்.சி. நீரை எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று சொல்லப்பட்டது.1969-இல் இருந்து கேரளாவோடு பேச்சுவார்த்தை நடத்தி ஆழியாறு-பரம்பிக்குளம், பாண்டியாறு-புன்னம்புழா அத்தோடு இணைந்த சிறுவாணி, பம்பாறு பிரச்னைகள் எல்லாம் இன்றைக்கு வரைக்கும் சிக்கல்களாகவே உள்ளன.ஆழியாறு - பரம்பிக்குளம் திட்டமும், பாண்டியாறு-புன்னம்புழா திட்டமும் மறுபடியும் தமிழகமும், கேரளமும் அமர்ந்து பேசி முறைப்படுத்தவேண்டும் என்ற நிபந்தனைகள் ஒப்பந்தத்தில் உள்ளன. ஆனால் அது இதுவரை ஈடேறவில்லை.1970-இல் கேரளம் சிறுவாணியின் குறுக்கே சித்தூரில் அணை கட்ட தொடங்கியது. அணைக்காக நிலம் கையகப்படுத்தப்பட்டு, 6.5 கி.மீ. நீளத்திற்கு கால்வாயும் வெட்டப்பட்டது. இதெல்லாம் கடந்தகால நிகழ்வுகள்.ஆழியாறு-பரம்பிக்குளம், சிறுவாணி, பம்பாறு போன்று பாண்டியாறு-புன்னம்புழாவிலும் கேரள அரசு மூக்கை நுழைக்கின்றது. அதிலும் சிக்கல்.நீலகிரியில் உற்பத்தியாகி, பாண்டியாறு வழியாக, கேரளாவுக்கு செல்லும், 16 டி.எம்.சி., தண்ணீரை சேமிக்க, பாண்டியாறு - புன்னம்புழா திட்டத்துக்கு, தமிழக அரசு, உடனடியாக செயல் வடிவம் தர வேண்டும். கோவை நகரை நிர்மாணிக்க காரணமாக இருந்த நரசிம்மலு நாயுடு, சிறுவாணியில் இருந்து கோவை நகரத்திற்கு தண்ணீர் கொண்டு வரலாம் என்று கடந்த நூற்றாண்டிலேயே திட்டமிட்டார். முல்லைப் பெரியாறு போல சிறுவாணி அமைய வேண்டும் என்று 1900 கட்டங்களில் நரசிம்மலு நாயுடு விரும்பியதுண்டு. ஆனால் அவர் சொல்லி 30 ஆண்டுகள் கழித்துதான் ஆங்கிலேயர்கள் 1930-இல் அந்த நீரை கோவைக்கு குடிநீராக வழங்கினார்கள். இப்போது நதிநீர் பிரச்னை ஏற்படுவது வாடிக்கையாகிவிட்டது. உரிய காலத்தில் மேட்டூர் அணை திறக்காமல் காவிரி நீர் டெல்டா பகுதிகளுக்கு வராததால் சம்பா சாகுபடி செய்ய முடியாமல் விவசாயிகள் அவதிப்பட்டு, இப்போதுதான் 20-ஆம் தேதி திறக்கப்படுவதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.முல்லைப் பெரியாறில் இன்னும் சிக்கல். கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் 2007-இல் நெய்யாறு அணையை கேரளம் மூடிவிட்டது. 30,000 ஏக்கர் பாசனம் அங்கு நடைபெறவில்லை. நெல்லை மாவட்டத்தில் அடவி நயனார், உள்ளாறு பிரச்னைகள். செண்பகவல்லி அணையை கேரளம் உடைத்துவிட்டது. கேரளம் அச்சன்கோவில்-பம்பை ஆற்றை தமிழகத்தின் வைப்பாறோடு இணைப்பதற்கும் கேரளம் பிடிவாதமாக மறுக்கின்றது.விருதுநகர் மாவட்டத்தில் 1969-இல் இருந்து ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் அருகே அழகர் அணையை கட்ட கேரள அரசின் தடையில்லா சான்று தர மறுக்கின்றது. முல்லைப் பெரியாறு ஊர் அறிந்த விஷயம்.கொங்கு மண்டலத்தில் சொல்லப்பட்ட ஆழியாறு - பரம்பிக்குளம், பாண்டியாறு - புன்னம்புழா, சிறுவாணி, பம்பாறு என பல நதிநீர் சிக்கலில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையை ஒட்டிய நீர் ஆதாரப் பிரச்னைகளில் தமிழகத்திற்கு நியாயம் இருந்தாலும் கேரளம் சண்டித்தனம் செய்கின்றது.ஒரு சொட்டுத் தண்ணீர் அண்டை மாநிலத்திற்கு தரக்கூடாது என்று ஒரு விநோத சட்டத்தையும் கேரள சட்டப் பேரவையில் நிறைவேற்றியுள்ளது. கர்நாடகமும் காவிரியில் தண்ணீர் தர மறுக்கின்றது. ஒகேனக்கல் பிரச்னை, தென்பெண்ணையாறு பிரச்னை, ஆந்திராவோடு பாலாறு, பொன்னியாறு, பழவேற்காடு நீர்நிலைப் பிரச்னை என தமிழகத்தில் கிட்டத்தட்ட 75 நதி ஆதார சிக்கல்கள் தீர்க்கப்படாமலேயே உள்ளன.தமிழகத்தில் உற்பத்தியாகி கடலில் கலக்கும் ஒரே நதி தாமிரபரணிதான். மற்ற நீர் ஆதாரங்கள் அனைத்தும் அண்டை மாநிலத்தை சார்ந்துதான் இருக்கவேண்டி இருக்கின்றது.தமிழகம் குடகுப் பகுதியை இழந்ததால் காவிரி பிரச்னையில் சிரமப்படுகின்றோம். நந்தி மலையை இழந்ததால் பாலாறு, பெண்ணையாறு சிக்கல் உருவாகின. சித்தூர், நெல்லூர் ஆந்திரத்தில் இணைந்ததால் பாலாறு, பழவேற்காடு, பொன்னியாறு சிக்கல். தேவிகுளம், பீர்மேடு கேரளாவுக்கு தாரை வார்த்ததால் முல்லைப்பெரியாறு பிரச்னை.

தென்முனையில் நெய்யாற்றங்கரை, நெடுமாங்காடு இழந்ததால் குமரியை வளம் சேர்ந்த நெய்யாறு அணையை இழந்தோம். பாலக்காடு பகுதியை இழந்ததால் கொங்கு மண்டல நதிநீர் ஆதாரங்களில் பிரச்னை.நமது நதிநீர் கொள்கைகளில் தெளிவான பார்வை இல்லையென்றால் அண்டை மாநிலங்கள் நமது முதுகில் ஏறி சவாரி செய்வதைத் தவிர்க்க முடியாது!

No comments:

Post a Comment